| RSS 2.0 |
Atom 1.0 |
| Specyfikacja przewiduje tylko tekst, a w praktyce używa się HTML "ukrytego" za pomocą encji. Nie ma możliwości użycia XHTML, ani innych typów danych. Przez tę niejasność i ograniczenia RSS jest nazywany formatem stratnym[1]. |
Atom dla każdego elementu pozwala jednoznacznie określić typ danych i obsługuje tekst, HTML, XHTML, inne warianty XML oraz załączanie plików. |
| RSS ma tylko jedno ogólne pole na opis elementu, przez co autorzy czasem budują osobne kanały zawierające tylko streszczenia lub tylko pełne treści wpisów |
Atom unika tego problemu pozwalając wstawić streszczenia i rozwinięcia do tego samego kanału |
| RSS nie wymaga podania identyfikatorów i dat do wpisów, przez co agregacja i aktualizacja kanałów RSS jest dla czytników skomplikowana |
Atom wymaga użycia globalnych unikatowych identyfikatorów dla kanału i wpisów, co czyni aktualizacje prostymi i gwarantuje, że wpisy nie będą przypadkiem duplikowane |
| RSS 2.0 jest specyfikacją należącą do Uniwersytetu Harvarda i nie będzie rozwijany |
Atom jest otwartym standardem IETF |
| RSS występuje w 9 odmianach[2], które nie są zupełnie zgodne |
Atom ma jedną oficjalną wersję 1.0. W sieci można spotkać kanały używające "roboczej" 0.3. |
| RSS nie ma własnej przestrzeni nazw XML, przez co nie może być osadzony wewnątrz innych dokumentów XML. Ma własny element <language>, nie obsługuje linków relatywnych. |
Atom poprawnie i w pełni wykorzystuje XML, przez co może być łatwo mieszany z innymi językami XML, korzysta z xml:lang i xml:base. |
| RSS jest starszym i przez to popularniejszym od Atom formatem. Stał się de facto standardem i synonimem dla kanałów informacyjnych |
Atom jest młodym standardem, jego specyfikacja osiągnęła wersję 1.0 dopiero pod koniec 2005 roku. |